көпшік

көпшік
I
зат. көне. муз. Көне саз аспабы. Қазіргі кезде қазақтың ертедегі белгісіз ісмерлері жасаған 50-ден астам көне музыка аспаптары табылып отыр. Олар: дабыл, дулыға, шың, ұран, бұғышақ, дауылпаз, сыбызғы, шертер, ысқырық, к ө п ш і к т.б. (Жетісу, 29. 08. 1984, 4).
II
Көпшігі қисайды. Айнып қалды; басқа жаққа мойын бұрды. Бірақ, оңбаған шіркін, сайланып алған соң, к ө п ш і г і қ и с а й ы п кетті (Б. Майлин, Таңд., 301).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Нужна курсовая?

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»